Interview uit Haarlems Dagblad met
Paulien Cornelisse
Tekst: Jan Pieterse
"Ik droomde dat ik aan een strand was en veel mensen waren aan het jutten. Ik dacht: er zit toch niks voor mij bij. Maar toen spoelde de Dikke Van Dale aan. Ik dacht: die heb ik niet en ik heb ook echt geen woordenboek. Dus die was voor mij.''
De cabaretière Paulien Cornelisse droomt zelfs van taal. Van haar boek Taal is zeg maar echt mijn ding zijn er inmiddels meer dan 100.000 verkocht. Het is een bundeling van haar columns. "Ik heb drieënhalf jaar aan het boek gewerkt. Daar heb ik goed over nagedacht, maar dat het zo'n groot succes zou worden, had ik niet verwacht. In het begin kreeg het bekendheid omdat ik ermee bij Paul de Leeuw was, maar nu verkoopt het zichzelf. Daardoor zitten de zalen voller en dat speelt makkelijker. Ik heb wel het idee dat mijn voorstelling abstracter is. In mijn boek leg ik alles beter uit.''
Het eerste cabaretprogramma van Cornelisse heet Dagbraken. Zij deed ervaring op bij Comedytrain, maar het stand uppen was niet helemaal haar stijl en het samenwerken in een groep benauwde haar. Gevolg: in 2007 stond zij als soliste in de finale van het Leids Cabaretfestival.
Cabaretiers die met een liedje een hit scoren waren er al, maar Paulien Cornelisse scoort die hit met haar boek vol geestige observaties over het hedendaags taalgebruik. "Praten is net als fietsen, als je erover gaat nadenken val je om. Dus als ik zelf praat denk ik niet de hele tijd na of het wel klopt. Als ik goed uitgerust ben, dan ben ik ook wakker voor alles wat ik hoor.''
In haar boek heeft Cornelisse een originele visuele manier om het verschil in toonhoogte binnen een woord te laten zien, namelijk door de letters daadwerkelijk omhoog of omlaag te laten gaan. "De vormgevers werden daar nogal zenuwachtig van en vonden het niet rustig voor het beeld. Om het er door te krijgen moest ik wel even op mijn strepen gaan staan. Het is een goede manier om de toon van een woord weer te geven en het werkt.''
Om niet helemaal in het hokje van de taal te worden opgesloten ziet Paulien af van een wekelijkse taalrubriek bij De Wereld Draait Door. ,,Dat leek me niet zo'n goed idee. Ik snap dat ze het vragen, maar ik snap nog beter dat ik nee zeg. Als ik er geen blij gevoel van krijg, waarom zou ik het dan doen?''
De meest recente observaties van de cabaretière hebben te maken met Dirk Scheringa. ,,Ik vind het leuk iets met de actualiteit te doen als die zich er voor leent. Scheringa zei: het is echt een holocaust van dingen die gebeuren, maar bedoelde rollercoaster. Én hij zei: ik heb twee paar handen. Best veel hè. Ook gebruikt hij vaak het woord apart. Daar bedoelt hij mee: volstrekt klote. Dat hoor je vaker: Leuke jurk… apart!''
Dan herinnert Cornelissen zich nóg een taalgerelateerde droom. ,,Nou dat was heel raar, weet je wat ik vannacht droomde? Dat ik de man ontmoette die het woord apartheid had bedacht en dat bleek een heel aardige man te zijn. Ik dacht: maar hij heeft ook alleen maar het wóórd bedacht, niet het begrip.''
Programma Dagbraken:
27/10/2009 Het Oude Raadhuis Hoofddorp
6+7/11/2009 Kleine Komedie Amsterdam
7/5/2010 Kennemertheater Beverwijk (Cabarestafette)
20/5/2010 Stadsschouwburg Haarlem (Cabarestafette)
Boek: Taal is zeg maar echt mijn ding (uitgeverij Contact)