Interview
uit Haarlems Dagblad
Bas Hoeflaak & Peter van de Witte
Tekst: Jan Pieterse
Omwille van de smeer heet het nieuwe theaterprogramma van het duo Droog Brood. Bas Hoeflaak: "We wilden het eerst De Grote Geldverdienshow noemen, maar Omwille van de smeer vonden we mooier." Peter van de Witte: "Esthetischer!"
De periode van try outen is voor cabaretiers altijd een tijd van onzekerheid en twijfel. Ook Droog Brood ontkomt daar niet aan. Na twee succesvolle programma’s werken ze nu aan hun derde. De eerste try outs worden gespeeld in kleine zaaltjes. Tijdens zo’n voorstelling neemt een vrijwilliger van het theatertje plaats met een poes op schoot. Het beestje ontsnapt en rent over het podium. Achter het doek proberen de cabaretiers zich te concentreren. Op wonderbaarlijke wijze verdwijnt de poes gedurende de hele voorstelling. Na afloop legt Hoeflaak uit waarom: "Ik heb ’m opgepakt en naar buiten gegooid. We hebben ’m de hele tijd miauwend aan de deur horen krabbelen. Dat haalt je toch een beetje uit je spel."
Hoewel het programma zich nog in een pril stadium bevindt, zie je al iets moois ontstaan. Sterk gespeelde scènes met komische en schrijnende dialogen worden afgewisseld met enkele iederen. Grappen uit de context halen is bij Droog Brood haast onmogelijk. Toch een poging: "Ja, ik heb inderdaad een talenknobbel. Weet jij waar je daar veel profijt van hebt?" "Nee." "In het buitenland."
Na de voorstelling laat het tweetal de avond even aan zich voorbijgaan. Van de Witte vond ’de man uit Australië’ goed gaan en inderdaad, Hoeflaak zit zich nog te verkneukelen over de scène waarin twee mannen elkaar na twintig jaar ontmoeten en helemaal niks te vertellen hebben. Prachtig is ook de woede-uitbarsting van een man bij zijn huwelijksaanzoek. Van de Witte knikt tevreden: "Die man heeft nog wel iets uit te zoeken. Maar het is een personage hè. Die man ben ik niet!" Hoeflaak valt hem meteen bij: "Nee, natuurlijk ben jij dat niet! Hallo! De dingen wel uit elkaar houden!"
Droog Brood kijkt
reikhalzend uit naar de première. Van de Witte: "We krijgen
vaak te horen dat we somber zijn in de try out periode. Ik zou inderdaad willen
dat ik er wat meer van kon genieten, maar dat komt pas als het programma klaar
is. Het voordeel van een première is dat ik dan precies weet wanneer
ik rustig ben: dat is de dag ná de première. Gerard Reve wilde
ook altijd het boek schrijven dat alle andere boeken overbodig maakte."
Dat is ook Hoeflaaks streven. "Je wilt iets maken waarvan iedereen
zegt: dit is het! Dat lukt natuurlijk niet en daarom blijf je zoeken en schaven.
Ik vraag me trouwens af of wij wel zo somber zijn tijdens het uitproberen
van de voorstelling. We hebben ook echt wel veel lol, als we iets grappigs
verzinnen. Maar misschien is het heel goed dat we blijven zeiken tot het goed
is en naar onze zin."
Peter van de
Witte zucht: "Morgen spelen we in Vledder. Daar komt mijn hele familie
kijken. Dan hoor ik weer dat het vorige programma beter was. En dan leg ik
maar weer uit dat we nog aan het try outen zijn."
Bas Hoeflaak: "Dat heb ik in Haarlem."