|
Door Cees van Hoore
HAARLEM - Elke radioluisteraar
kent de zeikerige waarschuwing:
’Resultaten uit het verleden
bieden geen garantie voor
de toekomst’, een reclamespotje,
bestemd voor de beursganger.
Aangezien de meesten van
ons geen liggende gelden hebben, een zeer irritante reclame.
Nee, dan de nieuwe bundel van
cabaretier Jan J. Pieterse: ’Resultaten
uit het verleden’. Daar
krijg je pas een goede bui van.
Van een dichtgeslibde dichtader
heeft Jan J. Pieterse geen last.
Deze week verschijnt bij uitgeverij
Novella van hem alweer de
dertiende dichtbundel. Daarin
natuurlijk wederom de puntdichten
van de Haarlemmer, die
met de Open Dicht Show in de
kleine zalen van het land successen
oogst, samen met zijn
compaan Frank van Pamelen.
Eergisteren werd het boek gepresenteerd
in de Kleine Komedie
in Amsterdam. |
|
Op de voorkant van zijn bundel
zien we Pieterse naar beneden
roetsjen van een kinderglijbaantje.
Terug naar de kindertijd?
Nostalgie? Soms, ja. Maar dan wel op een heel vileine manier.
In het begin van de bundel
krijgt Toon Hermans ervan
langs. ’Ja mensen, van grote zalen
als Carré,/maakte deze Limburgse
volksverlakker/een gezellige
kleine huiskamer. Oké,/
maar dan zeg ik wel: niks cabaretier!/
Noem hem dan gewoon
een bouwvakker!’ En wat dacht
u van het cynische, maar zeer
op de historische onbenulligheid
van de huidige Boer zoekt
Vrouw-kijker toegesneden, gedicht:
’GOK’? ’De één denkt bij
zes miljoen,/aan gedeporteerden
in een lange rij,/de ander
aan de postcodeloterij.’
Er zijn ook gedichten in deze
bundel waarin Pieterse met een
mengeling van cynisme en deernis
zichzelf op de korrel neemt,
zoals in het gedicht |
|
CAMP. Het gaat als volgt: ’Opnieuw een ouder
van vrienden overleden,/hetgeen op een modetrend
duidt./Wat dat betreft was vele
jaren geleden/ mijn moeder haar
tijd ver vooruit.’ Ondanks de
spot erin is dit een mooi versje. Verdriet, maar dan achter een mombakkes.
We kunnen blijven citeren uit deze bundel. Maar dat doen we
niet. Nou ja, eentje dan nog.
’DAMES! De nieuwe vriendin/
van je ex/is per definitie/een
heks.’
Humor moet in de poëzie
met een kaarsje worden gezocht,
ook in het zogenaamde
light-verse-genre. Pieterse heeft
er juweeltjes tussen zitten. Als
George Moormann als Haarlemse
stadsdichter aan het einde is
van zijn termijn, moet Pieterse
de fakkel maar van hem overnemen.
Met George hebben we de
ernst gehad, nu wordt het tijd
voor de luim. •
|
|