Interview uit Haarlems Dagblad
Klaas van der Eerden
Tekst: Jan Pieterse
"Toen ik begon met cabaret vonden vriendinnen van mijn moeder het programma niet zo leuk. Daar zat ik mee. Nu denk ik: waar maakte ik me druk om, ik maak het toch niet voor de vriendinnen van mijn moeder? Het duurde lang om daar achter te komen. Ik ben nu vierendertig, doe dit al tien jaar en de zalen zitten vol. Ik hóéf helemaal niet meer te pleasen."
Cabaretier Klaas van der Eerden noemt zichzelf een laatbloeier. Gestaag bouwde hij een eigen publiek op. "Mijn eerste programma werd heel goed ontvangen, het tweede was meer van hetzelfde en in het derde wilde ik me manifesteren als een wolf in schaapskleren. Daarmee ging ik op m'n bek, want ik ben helemaal geen wolf in schaapskleren. Dus met mijn vierde programma ging ik terug naar de basis en het vijfde Schwalbe noem ik cabaret en geen amusement omdat er een laagje onder ligt.''
Inderdaad, Van der Eerden amuseert zijn publiek hoofdzakelijk met herkenbare komische verhalen en muzikale grappen, maar af en toe schuurt het. De cabaretier had het er in een eerder programma al over en nu komt hij weer even om de hoek kijken: zijn overleden broertje. "Dat komt omdat mijn dochter bijna twee is en diezelfde leeftijd had mijn broertje toen hij verdronk. Nu denk ik: jéééétje zeg, wat heftig als je dat als ouders overkomt.''
Klaas van der Eerden was er nog niet. Zijn ouders woonden in Waterland (Noord-Holland) en hadden twee kinderen. Terwijl zijn moeder met de één bezig was ontsnapte de ander aan de aandacht, met fatale gevolgen. "Dat gebeurde ook nog op de verjaardag van mijn vader. Als kind denk je: verjaardag is toch leuk? Maar ik zag ook altijd tranen op die dag. Toen ik een jaar of zes was begon ik te vragen en kreeg te horen dat er nog een broertje was geweest. Mijn ouders waren er heel open over. Ook over het verdriet, ze leerden me dat het goed was om te huilen.''
De kleine Klaas leefde verder met de wetenschap dat hij er nooit was gekomen als het ongeluk niet gebeurd was. Want ook daarover waren zijn ouders eerlijk. "Ze wilden twee kinderen, meer niet. Mijn moeder was snel weer zwanger, van mij. Ik denk wel dat ik mede hierdoor veel te lang veel te meegaand ben geweest. Ik laat in Schwalbe zien dat ik me makkelijk laat omlullen, door een aannemer of een keukenverkoper. Maar dat begon vroeger al, ik wilde niemand teleurstellen. Het feit dat ik op paardrijden, dwarsfluiten en ballet zat, was toch totaal gestoord! Dat ik nog hetero ben geworden is een wonder. Hoewel mijn moeder helemaal niet aandrong, deed ik alles wat zij leuk vond. Dat kwam echt vanuit mij. Ik leerde Latijn omdat zij ooit gezegd had dat het goed was voor je talen. Terwijl ik núl interesse had in Latijn! Als zij maar een klein adviesje gaf, wilde ik daaraan meteen voldoen. Ja, ik wilde me toch tegenover iedereen bewijzen. Dat willen voldoen is inmiddels afgelopen! Ik zie dit programma als een omslag, ik maak nu wat ík leuk vind. Voor mensen die komen om te lachen zit er genoeg in en voor iemand die net iets meer wil ook. Máár, een zware literaire voorstelling is het absoluut niet.''