Interview
uit Haarlems Dagblad
Onno Innemee
Tekst: Jan Pieterse
Je ziet het regelmatig
in het cabaretcircuit: verschillende cabaretiers die als variatie op hun eigen
voorstelling bij elkaar kruipen en samen aan de slag gaan. Een voorbeeld daarvan
is de bemanning van Het Schip: Silvester Zwaneveld van Arie & Silvester,
Noël van Santen en Emiel de Jong van Schudden en Onno Innemee. Ze speelden
al eerder met elkaar in producties op De Parade en stomen nu langs de theaters
met Het Schip. Opvallend aan deze voorstelling is dat er niet in gesproken
wordt. Zeker voor een verteller als Onno Innemee is dat een speciale ervaring.
Tijdens de repetitie staat hij op een onbewoond eiland. Dat beeld oogt als
een tekening uit een stripverhaal. "We werken inderdaad van plaatje
naar plaatje. In mijn eigen programma’s speel ik kleiner. Hier moet alles
groot en breeduitgemeten. Om pijn uit te beelden gaat het nu echt van: AHHHHHHHHAAAAHHH!!!!"
Innemee wijst Silvester Zwaneveld aan als de motor van Het Schip. "Sil
is de kapitein, ook in het hele repetitieproces. Hij heeft al eerder een voorstelling
zonder tekst gemaakt. Die visuele theatervorm is zijn liefde en zijn kracht
en ook wat Arie & Silvester meer maakt dan stand up. Sil regisseert, produceert
en schrijft samen met Rob Urgert het verhaal. Nou ja schrijven, kijk dit is
het script, het is een getékend verhaal met een kop en een staart en
de personages zijn meer karakters dan types."
Het beeld van Innemee op een onbewoond eiland deed het al vermoeden: hij heeft
de rol van drenkeling. "Ik speel meestal zielige figuren, maar in
Het Schip ben ik een heel foute zielige figuur. Een beetje een Volkert van
der G. Ik zit bij Greenpeace, word opgepikt door een walvisvaarder en heb
daar, als dierenvriend, problemen mee. Maar ja, je zit met vier man op dat
schip en kan er niet af. Dat levert strijd op en het escaleert!"
Dan valt Innemee terug in zijn zwijgzame podiumrol: "Verder vertel
ik daar niks over."
Innemee wisselt zijn soloprogramma’s regelmatig af met groepswerk. Binnen
dat kader zoekt hij dan weer zijn eigen plekje. "Mijn samenspel is
wel sterk, maar ik sta toch te soleren in deze voorsteling. Ik acteer met
anderen, maar ben de drenkeling en die hoort niet op dat schip."
Na Het Schip gaat de cabaretier meespelen in het kerstcabaretspectakel Petrov
met Niet Schieten en daarna volgt zijn solovoorstelling Obstinaat. "De
vraag in die solo is: heeft het zin om obstinaat te zijn? En het antwoord
is: Ja! Het levert iets op. In ieder geval dat je jezelf trouw bl.....blèèèhhh.
Dat klinkt klef, maar het is wel zo. In feite ben ik in Het Schip ook obstinaat.
Er zijn te weinig obstinate cabaretiers. Ze dóén obstinaat,
maar zien het cabaret als een geldboom, dus maken ze alleen grappen die het
publiek wil horen."
Innemee noemt zichzelf een traditionele cabaretier. "Ik kom uit de
hoek waar je nog iets te vertellen moet hebben om op dat podium te gaan staan.
Mijn boodschap is van kinds af aan geweest: ik zie hoe leuk het is. Hoe kut
het ook gaat, doe er wat aan maar zeik niet."
Opvallend dat je Innemee weinig op tv of in film ziet met zijn karakteristieke...
"Kop!", vult hij zelf aan. "Nou dat dacht ik in het
begin inderdaad ook van mijn tragisch-komische uitstraling, maar het eerste
waarvoor ik werd gevraagd was een stemmetje op de radio. Achteraf is ook wel
logisch, want voor de camera moet alles wat kleiner en dat gezicht van mij
is natuurlijk van elastiek. Ik hoef maar te dénken aan een emotie of
je ziet het al."